بررسی اثر جایگزینی تفاله چغندر‌قند بجای جو بر عملکرد و خصوصیات لاشه بره‌های نر مغانی

۱۴۰۵/۰۱/۰۹

بررسی اثر جایگزینی تفاله چغندر‌قند بجای جو بر عملکرد و خصوصیات لاشه بره‌های نر مغانی

استراتژی جایگزینی کربوهیدرات های غیرنشاسته ای در تغذیه نشخوارکنندگان

این پژوهش با هدف بهینه سازی جیره غذایی و کاهش وابستگی به غلات، به بررسی جایگزینی تفاله چغندرقند (به عنوان منبع غنی از پکتین و الیاف قابل هضم) به جای دانه جو در جیره بره های نر مغانی پرداخته است. دانه جو به دلیل نشاسته بالا می تواند منجر به کاهش pH شکمبه و اختلال در هضم سلولز شود، در حالی که تفاله چغندر با ایجاد شرایط بافری مناسب و تحریک تولید استات، پتانسیل بالایی برای حفظ سلامت گوارشی و بهبود عملکرد دام در دوره های پرواربندی طولانی مدت دارد.

متدولوژی آزمایشگاهی و طراحی جیره های ایزونوتریک

در این مطالعه، ۳۰ رأس بره نر مغانی با میانگین وزنی ۳۰ کیلوگرم در قالب یک طرح کاملاً تصادفی به ۵ گروه آزمایشی تقسیم شدند. جیره ها بر اساس استانداردهای NRC تنظیم شده و سطوح جایگزینی تفاله چغندر به جای جو در مقادیر ۰، ۲۵، ۵۰، ۷۵ و ۱۰۰ درصد اعمال گردید. تمامی جیره ها از نظر سطح پروتئین خام (۱۶٪) و انرژی قابل متابولیسم (۲.۶ مگاکالری) متوازن شدند تا تأثیر دقیق منبع انرژی بر شاخص های رشد طی یک دوره ۷۰ روزه پایش شود.

پایداری متابولیکی و پاسخ های عملکردی در مصرف خوراک

نتایج نشان داد که میانگین ماده خشک مصرفی روزانه در بین تمامی گروه های آزمایشی تفاوت معنی داری نداشت. این امر بیانگر آن است که جایگزینی تفاله چغندرقند، علیرغم تغییر در ماهیت کربوهیدراتی جیره، تأثیر منفی بر اشتها و خوش خوراکی خوراک نداشته است. پایداری در مصرف خوراک در سطوح بالای جایگزینی نشان دهنده قابلیت انطباق بالای سیستم گوارشی بره های نژاد مغانی با منابع فیبری قابل هضم است.

تحلیل دینامیک افزایش وزن و ضریب تبدیل غذایی

بر اساس یافته های تحقیق، میانگین افزایش وزن روزانه بره ها در تمامی تیمارها مشابه بود (بین ۳۰۱ تا ۳۲۳ گرم در روز)، که نشان می دهد تفاله چغندر می تواند از نظر تأمین انرژی برای رشد، معادل دانه جو عمل کند. با این حال، بهترین ضریب تبدیل غذایی در گروه شاهد (۱۰۰٪ جو) مشاهده شد و در میان گروه های حاوی تفاله، تیمار ۷۵ درصد جایگزینی (جیره شماره ۴) کارآمدترین عملکرد را از نظر بهره وری تبدیل خوراک به وزن زنده نشان داد.

فیزیولوژی ذخیره سازی چربی و پروفیل بافتی لاشه

مطالعه خصوصیات لاشه نشان داد که جایگزینی کامل جو با تفاله چغندر (سطح ۱۰۰٪) منجر به افزایش معنی دار درصد کل چربی لاشه می شود. این پدیده به تغییر در نسبت اسیدهای چرب فرار شکمبه (افزایش نسبت استات به پروپیونات) نسبت داده می شود؛ چرا که پروپیونات منبع اصلی گلوکز و سنتز پروتئین است، در حالی که استات به عنوان پیش ساز اصلی سنتز اسیدهای چرب در بافت های ذخیره ای عمل می کند.

بیومتری قطعات باارزش و کیفیت فیزیکی لاشه

در تجزیه و تحلیل قطعات لاشه، تفاوت معنی داری در وزن قطعات باارزش نظیر ران، راسته و سردست بین تیمارها مشاهده نشد. با این حال، بره های تغذیه شده با جیره ۱۰۰ درصد جو، بالاترین درصد گوشت لخم (۶۲.۳۳٪) و کمترین درصد چربی لاشه را تولید کردند. در مقابل، وزن دنبه در تمامی گروه های حاوی تفاله به طور عددی بالاتر از گروه جو بود که نشان دهنده الگوی متفاوت توزیع انرژی در نژادهای دنبه دار در پاسخ به منابع فیبری است.

رهیافت بهره وری اقتصادی و نتیجه گیری نهایی

ارزیابی های اقتصادی این پژوهش نشان داد که علیرغم شباهت های عملکردی، جایگزینی ۷۵ درصدی تفاله چغندرقند به جای جو، بیشترین سود اقتصادی را نصیب پرورش دهندگان می کند. به طور کلی، این مطالعه تأیید می کند که می توان با جایگزینی بخش بزرگی از غلات با تفاله چغندر، بدون افت چشمگیر در کیفیت لاشه و عملکرد رشد، هزینه های تغذیه را مدیریت کرده و به پایداری تولید در واحدهای پرواربندی دست یافت.

جهت دانلود مقاله لینک زیر را کلیک کنید.

دانلود مقاله

با محصولات دامی بیشتر آشنا شوید:

با محصول مکمل بافری بهدام رشد (متوسط تولید) و ( مخصوص کارخانجات) بیشتر آشنا شوید

با محصول مکمل انتظار زایش بیشتر آشنا شوید

با محصول مکمل دامی بیشتر آشنا شوید

با محصول مکمل آنیونی بیشتر آشنا شوید

با محصول کنسانتره 4 درصد گاو شیری (پرتولید) بیشتر آشنا شوید

با محصول کنسانتره 4 درصد گاو شیری (متوسط تولید و پرواری) بیشتر آشنا شوید

با محصول مکمل بافری بهدام رشد (پرتولید) بیشتر آشنا شوید

با محصول کنسانتره 5 درصد گاو شیری (ممتاز) بیشتر آشنا شوید

با محصول کنسانتره 3/5 درصد گوسفندی (میش داشتی آبستن سبک) بیشتر آشنا شوید