طرح تحقیق: مقایسه سه سطح انرژی و پروتئین
در یک پژوهش علمی، تعداد ۱۰۸۰ قطعه جوجه گوشتی نر تحت بررسی قرار گرفتند. جیرههای غذایی در دوره پایانی (۲۹ تا ۴۲ روزگی) شامل سه سطح انرژی قابل متابولیسم (۲۷۰۰، ۳۰۰۰ و ۳۳۰۰ کیلوکالری بر کیلوگرم) و سه سطح پروتئین خام (۱۰ درصد کمتر، مساوی و ۱۰ درصد بیشتر از سطح استاندارد) بود. هدف اصلی، ارزیابی تأثیر این جیرهها بر شاخصهای رشد، ترکیب لاشه و چربیهای خون بود.
۲. کاهش مصرف خوراک در جیرههای پرانرژی
نتایج نشان داد که با افزایش سطح انرژی جیره، میزان مصرف خوراک به طور چشمگیری کاهش یافت. این پدیده حاکی از آن است که پرندگان توانایی تنظیم مصرف خوراک خود را بر اساس نیاز انرژی دارند. در مقابل، تغییر سطح پروتئین جیره به تنهایی تأثیر چندانی بر میزان خوراک مصرفی نداشت، مگر آنکه تعادل اسیدهای آمینه به هم بخورد.
۳. بهبود افزایش وزن و ضریب تبدیل غذایی
افزایش همزمان انرژی و پروتئین در جیره، منجر به بهبود قابل توجه افزایش وزن روزانه و ضریب تبدیل غذایی شد. بهترین نتایج در گروهی مشاهده گردید که بالاترین سطح انرژی (۳۳۰۰ کیلوکالری) و پروتئین (۱۰ درصد بالاتر از حد معمول) را دریافت کردند. این بهبود به دلیل تأمین بهتر نیازهای اسیدهای آمینه و دریافت کافی مواد مغذی حاصل شد.
۴. تأثیر مثبت بر چربیهای خون: کاهش VLDL
بررسی فراسنجههای خونی نشان داد که افزایش سطح انرژی جیره از ۲۷۰۰ به ۳۳۰۰ کیلوکالری، میزان لیپوپروتئین با دانسیته بسیار پایین (VLDL) خون را به طور معنیداری کاهش داد. هرچند تغییرات سایر چربیهای خون مانند کلسترول و تریگلیسرید از نظر آماری معنیدار نبود، اما روند کاهشی آنها در جیرههای پرانرژی مشهود بود که احتمالاً به دلیل حضور اسیدهای چرب غیراشباع گیاهی است.
۵. کاهش چربی شکمی با افزایش پروتئین جیره
اگرچه سطح انرژی و پروتئین تأثیر معنیداری بر درصد گوشت سینه، ران و لاشه قابل مصرف نداشت، اما افزایش سطح پروتئین جیره باعث کاهش قابل ملاحظه درصد چربی حفره بطنی (شکمی) شد. این یافته نشان میدهد که پروتئین اضافی در جیره، انرژی را به سمت ساخت بافت عضلانی هدایت کرده و از تجمع چربی در محوطه شکمی جلوگیری میکند.
۶. صرفه اقتصادی: کاهش هزینه به ازای هر کیلوگرم وزن زنده
هرچند جیرههای حاوی انرژی و پروتئین بالاتر گرانتر بودند، اما به دلیل بهبود ضریب تبدیل غذایی، هزینه خوراک مصرفی به ازای تولید هر کیلوگرم افزایش وزن به طور معنیداری کاهش یافت. از دیدگاه اقتصادی، استفاده از جیره با انرژی ۳۳۰۰ کیلوکالری و پروتئین ۱۰ درصد بالاتر از سطح استاندارد، مقرونبهصرفهترین گزینه معرفی میشود.
۷. جمعبندی نهایی: توصیه به جیره پرانرژی و پروتئین بالاتر
در پایان، این پژوهش تأکید میکند که استفاده از سطح انرژی ۳۳۰۰ کیلوکالری در کیلوگرم همراه با پروتئین ۱۰ درصد بالاتر از نیاز معمول در دوره پایانی پرورش، ضمن بهبود عملکرد رشد و کاهش چربی شکمی، هزینه تولید را نیز کاهش میدهد. این یافته یک راهکار عملی و اقتصادی برای تولیدکنندگان گوشت سفید به شمار میرود.
برای دانلود مقاله لینک زیر را کلیک نمایید
با محصولات طیوری بیشتر آشنا شوید
با محصول مکمل ویتامینه 0/25 درصد مرغ تخمگذار بیشتر آشنا شوید
با محصول مکمل معدنی 0/25 درصد مرغ تخمگذار بیشتر آشنا شوید
با محصول مکمل ویتامینه 0/25 درصد مرغ گوشتی بیشتر آشنا شوید
با محصول مکمل معدنی 0/25 درصد مرغ گوشتی بیشتر آشنا شوید
با محصول مکمل اختصاصی شترمرغ ، بلدرچین و بوقلمون بیشتر آشنا شوید
با محصول کنسانتره ویژه مرغ تخمگذار بیشتر آشنا شوید
با محصول کنسانتره ویژه مرغ تخمگذار بیشتر آشنا شوید
با پرمیکس ها بیشتر آشنا شوید
با محصول پرمیکس ویتامین E بیشتر آشنا شوید
با محصول پرمیکس ویتامین K3 بیشتر آشنا شوید
با محصول پرمیکس ویتامین D3 بیشتر آشنا شوید
با محصول پرمیکس B COMPLEX بیشتر آشنا شوید
با محصول پرمیکس ویتامین A بیشتر آشنا شوید
با محصول پرمیکس ویتامین C بیشتر آشنا شوید



