تاکنون فیتازهای متفاوتی از منابع مختلف، شناسایی و برای استفاده در تغذیه طیور معرفی شده است
بررسی اثرات دو نوع آنزیم 6 -فیتاز متفاوت از لحاظ منشأ تولید، روی صفات عملکردی، شاخصهای بیومتریک، شیمیایی و میزان استحکام استخوان درشتنی و همچنین برخی فراسنجههای خونی و ترکیب لاشه جوجههای گوشتی انجام پذیرفت.
216 قطعه جوجه خروس سویه راس، در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تیمار غذایی و 6 تکرار و 12 جوجه در هر تکرار، به مدت 42 روز مورد بررسی قرار گرفتند. تیمارهای غذایی شامل
1ـ جیره بدون آنزیم فیتاز (شاهد)،
2ـ جیره حاوی 500 واحد فعال فیتاز حاصل از قارچ آسپرژیلوسنایجر (فیتاز قارچی) در هر کیلوگرم
3ـ جیره حاوی 500 واحد فعال فیتاز حاصل از آسپرژیلوساوریزا تغییر ژنوتیپ یافته با استفاده از ژنهای باکتری سیتروباکتربراکی (فیتار ژنوتیپ نوترکیب) در هر کیلوگرم بود.
فسفر خون جوجههایی که فیتاز حاصل از ژنوتیپ نوترکیب دریافت کردند بیشتر از پرندگان شاهد بود
فسفر استخوان این گروه نسبت به فسفر استخوان جوجههای دریافت کننده فیتاز قارچی، بیشتر بود. میزان مقاومت استخوان تحت تأثیر نیروی شکست در جوجههای مصرف کننده فیتاز حاصل از ژنوتیپ نوترکیب اگر چه تفاوت معنیداری با میزان مقاومت استخوان جوجههای دریافت کننده فیتاز قارچی نداشت ولی از میزان مقاومت استخوان پرندگان شاهد بیشتر بود. اثر تیمارها بر صفات عملکرد، طول، قطر، خاکستر، کلسیم و وزن خشک استخوان، همچنین غلظت HDL، تریگلیسرید، کلسترول، کلسیم و آنزیم آلکالینفسفاتاز، گلوکز، پروتئینتام خون و ترکیب لاشه معنیدار نبود.
افزایش میزان فسفر خون، استخوان درشتنی و همچنین مقاومت استخوان درشتنی
افزودن 500 واحد فعال فیتاز حاصل از ژنوتیپ نوترکیب به هر کیلوگرم جیره در مقایسه با فیتاز حاصل از قارچ آسپرژیلوسنایجر، بدون تغییر عملکرد رشد سبب افزایش میزان فسفر خون، استخوان درشتنی و همچنین مقاومت استخوان درشتنی جوجه خروسهای گوشتی شد.
فسفر از عناصر پر مصرف برای طیور محسوب میشود که علاوه بر نقش آن در رشد و توسعه بافت استخوانی، نقش مهمی در متابولیسم انرژی، سیستم عصبی و تولید تخم مرغ دارد. بخش اعظم جیرههای غذایی طیور را منابع گیاهی شامل میشوند که حدود 70 درصد فسفر موجود در آنها در اتصال با اسید فسفریک و به صورت ترکیبی به نام فیتات (Phytate) یا اسید فایتیک (Phytic acid) است که غیر قابل هضم و جذب میباشد و میتواند به شکل ترکیب با پروتئین، اسیدآمینه، کربوهیدرات و یا مواد معدنی مانند کلسیم، منیزیم و روی، وجود داشته باشد و آنها را نیز برای پرنده غیرقابل دسترس نماید. برای فیتات اثرات ضد تغذیهای نیز مطرح است زیرا روی دینامیک فرایند هضم و جذب دستگاه گوارش تأثیر بازدارنده دارد. تجمع زیاد اسید فایتیک در کانال گوارش باعث افزایش ترشح غیرطبیعی موسین میشود و مانعی برای تبدیل پپسینوژن معده به شکل فعال خود میباشد، این ترکیب به واسطه تمایل به ایجاد کمپلکسهای معدنی سبب افزایش pH کانال گوارش میشود به این ترتیب بخش زیادی از فسفر و برخی مواد مغذی متصل با آن دست نخورده از کانال گوارش حیوان دفع میشوند. این رفتار فیتات علاوه بر کاهش ارزش اقتصادی جیره غذایی، موجب آلودگی محیط زیست نیز میشود.
اسید فایتیک بیش از یک درصد جیره غذایی طیور را تشکیل میدهد که با توجه به مشکلات مطرح شده، نیاز به استفاده از راه حلهایی برای کاهش اثرات منفی آن میباشد. فیتاز آنزیمی است که قادر به هیدرولیز فیتات میباشد. یک واحد فعال فیتاز (FTU) معادل مقدار آنزیمی است که در هر دقیقه موجب آزاد سازی 1 میکرومول فسفر از سوبسترای سدیم فیتات در یک محلول 5 میکرومول بر لیتر با دمای 37 درجه سلسیوس و اسیدیته 5/5 میشود. اهمیت آنزیم فیتاز در تغذیه طیور اولین بار در سال 1967 مطرح شد . بررسیهای به عمل آمده نشان میدهد که اگرچه در کنار فیتازی که توسط برخی از میکروارگانیزمهای روده سنتز میشود، سلولهای انتروسیت ژوژنوم نیز قادر به تولید این آنزیم هستند ولی پرندگان نمیتوانند فیتات را به طور کامل هیدرولیز نمایند . تاکنون محققین توانستهاند در منابع متفاوت گیاهی و میکروبی مانند قارچها و باکتریها، آنزیمهای فیتاز را شناسایی نمایند. اگرچه محققین روی اثرات مفید آنزیم فیتاز در جیرههای با کمبود فسفر تأکید دارند ولی نتایج بررسیها نشان میدهد که استفاده از فیتاز به شکل سرک (over the top) در جیرههایی که بر اساس استانداردهای تغذیهای و بدون هیچگونه تغییری در مواد مغذی تنظیم شده است نیز میتواند با کاهش دادن اثرات زیانبار ضدتغذیهای فیتات، موجب بهبود شرایط اکولوژیک روده، هضم مواد خوراکی و در نهایت افزایش قابلیت استفاده از مواد مغذی جیره شود ، زیرا فیتات قادر است به برخی مواد مغذی مهم و آنزیمها در کانال گوارش متصل شده و به ترتیب مانع جذب و کاهش کارآیی آنها شود. ولی باید توجه داشت که به واسطه تفاوت خصوصیات فیزیکوشیمیایی میان منابع فیتاز، میزان کارآیی آنها در کانال گوارش حیوان یکسان نیست. فیتاز گیاهی و میکروبی برای این که بتوانند حداکثر فعالیت خود را داشته باشند به ترتیب نیاز دارند تا در محیطی با pH حدود 5 و 5/5-5/2 قرار داشته باشند . از اینرو فیتازهای تولید شده بر اساس الگوی ژنوتیپی میکروبی، با شرایط کانال گوارش پرنده بهتر سازگار هستند. فیتازهای میکروبی به دو شکل 3- فیتاز و 6- فیتاز موجود هستند که به ترتیب پیوندهای کربن 3 و 6 فیتات را هیدرولیز مینمایند. به عنوان مثال اشریشیاکولای قادر به سنتز 6- فیتاز و آسپرژیلوسفیکوم قادر به سنتز 3 فیتاز میباشند . بررسیهای به عمل آمده نشان میدهد کارآیی استفاده از فیتاز بستگی به عوامل مختلفی دارد که منبع تولید فیتاز یکی از آنها است. اگر چه تاکنون بررسیهای زیادی در خصوص تأثیرات مصرف فیتاز روی عملکرد رشد و شاخصهای بیولوژیک پرنده به عمل آمده است ولی به دلیل این که امروزه فیتازهای متفاوتی از نظر منشأ تولید و در دسترس میباشند، محققین معتقدند در خصوص کارآیی فیتازهای متفاوت از نظر منشأ تولید نیاز به بررسیهای بیشتر میباشد. از این رو هدف از مطالعه حاضر مقایسه اثر استفاده از دو نوع فیتاز متفاوت از نظر منشأ تولید، بر عملکرد و برخی شاخصهای بیولوژیک (فراسنجههای بیوشیمیایی خون، شاخصهای بیومتریک، شیمیایی و میزان استحکام استخوان و ترکیب لاشه) جوجههای گوشتی بود.
جهت دانلود مقاله لینک زیر را کلیک نمایید.
با محصولات طیوری بیشتر آشنا شوید
با محصول مکمل ویتامینه 0/25 درصد مرغ تخمگذار بیشتر آشنا شوید
با محصول مکمل معدنی 0/25 درصد مرغ تخمگذار بیشتر آشنا شوید
با محصول مکمل ویتامینه 0/25 درصد مرغ گوشتی بیشتر آشنا شوید
با محصول مکمل معدنی 0/25 درصد مرغ گوشتی بیشتر آشنا شوید
با محصول مکمل اختصاصی شترمرغ ، بلدرچین و بوقلمون بیشتر آشنا شوید
با محصول کنسانتره ویژه مرغ تخمگذار بیشتر آشنا شوید
با محصول کنسانتره ویژه مرغ تخمگذار بیشتر آشنا شوید
با پرمیکس ها بیشتر آشنا شوید
با محصول پرمیکس ویتامین E بیشتر آشنا شوید
با محصول پرمیکس ویتامین K3 بیشتر آشنا شوید
با محصول پرمیکس ویتامین D3 بیشتر آشنا شوید
با محصول پرمیکس B COMPLEX بیشتر آشنا شوید
با محصول پرمیکس ویتامین A بیشتر آشنا شوید
با محصول پرمیکس ویتامین C بیشتر آشتا شوید
مقالات دامی
(58)
مقالات طیوری
(39)
ویدئو آموزشی دام
(25)
گالری
(3)
نمایشگاه ها
(36)
